Πώς Μιλάς σε μια Γυναίκα Χωρίς να Φανείς Αδιάκριτος
«Τι ατάκα να πω;»
Αυτή είναι η νούμερο ένα ερώτηση που μου κάνουν. Κάθε μέρα. Σε DM, σε σχόλια, στα μαθήματα. «Απόστολε, τι ΑΚΡΙΒΩΣ να πω σε μια κοπέλα;»
Και η απάντηση που δίνω τους ξαφνιάζει κάθε φορά: ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ τι θα πεις.
Ναι, σωστά διάβασες. Η ατάκα δεν μετράει. Τουλάχιστον ΟΧΙ όσο νομίζεις.
Σου εξηγώ γιατί.
Το 93% της επικοινωνίας είναι μη-λεκτικό. Πώς στέκεσαι. Πώς περπατάς. Πώς κοιτάς. Πώς αναπνέεις. Πώς κρατάς τα χέρια σου. Η φωνή σου — βαθιά ή ψηλή; Γρήγορη ή αργή; Σαν δήλωση ή σαν ερώτηση;
Αυτά αξιολογεί σε 7 δευτερόλεπτα. ΠΡΙΝ ανοίξεις το στόμα. Η ατάκα είναι το 7%. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ είναι το 93%.
Γι' αυτό ο ίδιος τύπος λέει «γεια σου» και ΜΙΑ κοπέλα γυρνάει ενθουσιασμένη ενώ ΑΛΛΗ αδιαφορεί. Ίδια λέξη. ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ενέργεια. Ο πρώτος μπήκε σίγουρος, περπατώντας αργά με σταθερό βλέμμα. Ο δεύτερος μπήκε αγχωμένος, με γρήγορα βήματα και κοιτώντας στο πάτωμα.
Ίδια ατάκα. ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Τώρα, πρακτικά. Πώς πλησιάζεις μια γυναίκα.
Πρώτα απ’ ‘ολα— και αυτό δεν στο λέει κανείς — ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΡΩΤΑΣ. Ο Εραστής δεν ρωτάει. ΔΗΛΩΝΕΙ.
«Μπορώ να πάρω τον αριθμό σου;» — αυτό ζητάει ΑΔΕΙΑ. Είναι αδύναμο. Βάζεις τη γυναίκα σε θέση δικαστή και εσένα σε θέση κατηγορούμενου. «Κρίνε αν αξίζω.»
«Γράψε τον αριθμό σου.» — αυτό ΔΗΛΩΝΕΙ. Σιγουριά. Ηγεσία. Ξέρεις τι θέλεις. Πας και το παίρνεις. Η διαφορά; ΤΕΡΑΣΤΙΑ.
Η πρώτη κίνηση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Χρειάζεται να είναι ΣΙΓΟΥΡΗ. Δεν χρειάζεσαι 10 λεπτά σκέψη. Χρειάζεσαι 3 δευτερόλεπτα θάρρος.
Την βλέπεις. Σε ενδιαφέρει. Αργό βάδισμα. Ώμοι πίσω. Βλέμμα σταθερό. Πλησιάζεις.
«Γεια σου. Σε είδα. Μου αρέσει η ενέργεια σου.»
Τελεία. 10 λέξεις. Αν χαμογελάσει — συνεχίζεις. Αν ΟΧΙ — «καλή συνέχεια» και φεύγεις. 20 δευτερόλεπτα θάρρος. Μηδέν απολογία.
Αλλά ξέρεις γιατί δεν το κάνεις;
Γιατί έτσι σου ΕΜΑΘΑΝ. Η κοινωνία σου είπε «μη ενοχλήσεις», «μη φανείς αδιάκριτος», «αν είναι για εσένα θα γίνει μόνο του.» 20 χρόνια αυτό. Σχολείο, γονείς, φίλοι, κοινωνία. «Σήκωσε το χέρι.» «Περίμενε στην σειρά.» «Μη ενοχλήσεις τον κόσμο.»
Αυτός ο προγραμματισμός σε κρατάει πίσω. ΟΧΙ η ντροπή. ΟΧΙ ο φόβος. Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ.
Ο τύπος στο μπαρ που ΦΟΒΑΤΑΙ να μιλήσει δεν φοβάται ΑΥΤΗΝ. Φοβάται ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. «Αν πει ΟΧΙ θα ντραπώ.» Αλλά ξέρεις τι; Το να μετανιώσεις πονάει ΠΟΛΥ περισσότερο από την απόρριψη.
Η απόρριψη είναι 5 δευτερόλεπτα πόνος. «Είπε ΟΧΙ.» Πέρασε. Η ατολμία ισούται με 5 ΜΗΝΕΣ πόνου. «Αυτή στο καφέ... αν είχα μιλήσει...»
Δεν θα φανείς αδιάκριτος αν ΕΚΠΕΜΠΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ σωστά. Ο νευρικός που πλησιάζει είναι ο creepy. Ο ήρεμος που πλησιάζει είναι ο ελκυστικός. Ίδια πρόθεση. Αλλιώτικη ενέργεια. Αλλιώτικο αποτέλεσμα.
Αν μπαίνεις σε δωμάτιο σκυφτός, μιλάς γρήγορα και νευρικά, αποφεύγεις την οπτική επαφή — ΝΑΙ, θα φανείς αδιάκριτος. Γιατί ΤΟ ΣΩΜΑ σου λέει «κάτι κρύβω, κάτι θέλω, κάτι ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ.»
Αν μπαίνεις ευθυτενής, αργά, ήρεμος, με σταθερό βλέμμα — θα φανείς ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Κάποιος που ΞΕΡΕΙ ποιος είναι. Κάποιος που μίλησε γιατί ΘΕΛΗΣΕ. Ο κόσμος νιώθει αυτή τη διαφορά χωρίς να μπορεί να τη εξηγήσει.
Η αλήθεια; 9 στις 10 χαμογελάνε. Γιατί ΚΑΝΕΙΣ δεν μιλάει πια. Κανείς δεν τολμάει. Κανείς δεν ΔΗΛΩΝΕΙ. Αν ΕΣΥ δηλώσεις — ξεχωρίζεις. Αυτόματα.
Η δύσκολη ερώτηση δεν είναι «τι να πω.» Η δύσκολη ερώτηση είναι «ΠΟΙΟΣ θα είμαι τη στιγμή που θα το πω.»
Αν έφτασες μέχρι εδώ, το θέμα σου δεν είναι η πληροφορία.
Είναι ότι στη στιγμή, το σώμα και η φωνή λένε κάτι άλλο από τις λέξεις.
Τα έξι μαθήματα που δίνω στους πελάτες μου την πρώτη εβδομάδα — φωνή, ρυθμός, παύση, βλέμμα — είναι εβδομήντα λεπτά και 49€
Δες τι έχει μέσα → ΑΡΡΕΝΩΠΟΤΗΤΑ